Złota Uliczka w Pradze

Złota Uliczka w Pradze to obowiązkowy punkt wycieczki do Czech. Urokliwe, maleńkie domki, które wybudowano jeszcze w XVI wieku pozwalają przenieść się w czasie do historycznej Pragi. Złotą Uliczkę zamieszkiwali niegdyś strzelcy zamkowi, a następnie także lokalni handlarze i rzemieślnicy, których znaczą liczbę stanowili złotnicy. Dało to początek nazwie ulicy – Zlatnicka. Złota Uliczka była też niegdyś uznawana za slumsy Pragi, bo jej głównymi mieszkańcami byli Cyganie i biedota.

Z uliczką wiąże się wiele legend. Większość z nich dotyczy kamienia filozoficznego, który miał przemieniać metal w złoto. Najbardziej znana i bardzo tajemnicza historia opowiada o lasach doktora filozofii o imieniu Uhle, który w swoim domu prowadził różne eksperymenty. Jeden z nich zakończył się tragicznie. W 1831 roku mieszkańcy Złotej Uliczki usłyszeli głośny wybuch, który doszczętnie zniszczył pracownię doktora. Uhle zginął, ale w ręku trzymał kamień ze szczerego złota. Dowodów na te i inne historie możne poszukiwać miedzy bajkowymi domeczkami. Niezwykła aura, jaka towarzyszy spacerom po Złotej Uliczce od lat przyciągała różnych artystów. W 1916 roku mieszkał tutaj słynny pisarz Franz Kafka. Mieszkańcem Złotej Ulicy był także czeski poeta, Jaroslav Seifert, zdobywca Nagrody Nobla.

Aktualnie większość domków zaadaptowano na sklepy z pamiątkami lub galerie sztuki czy wystawy dzieł lokalnych artystów. Kolorowe, miniaturowe domki w jednym z największych miast w Europie robią nie lada wrażenie. Sceneria jak z baśni zachęca do robienia zdjęć i romantycznych spacerów, dlatego tłok to również częsty element tej praskiej atrakcji. Aby uniknąć kolejek i tłumów, warto wybrać się na zwiedzanie wczesnym rankiem lub późnym popołudniem. Dojazd zapewniają miejskie tramwaje oraz metro.

Warunkiem wejścia na Złotą Uliczkę jest zakup biletu na zwiedzanie całego zamku na Hradczanach. Wybrać można dwie trasy, krótsza kosztuje około 250 koron, dłuższa 100 koron więcej. Wśród najważniejszych punktów Złotej Uliczki wymienić należy korytarz obronny, który łączą domek więzienny Daliborka z więzieniem zamku. Dolna część Białej Wieży aż do połowy XVIII wieku pełniła funkcję więzienia oraz miejsca wykonywania wyroków śmierci. Wśród osadzonych był m.in. angielski alchemik i czarownik Edward Kelley. Za sprawą specjalnej ekspozycji można poznać niezwykłą historię tego miejsca. Natomiast w domku nr 12 u Jiřígo Mařánka spotykali się słynni pisarze i poeci, np. František Halas czy Vítězslav Nezval. Obecnie z domku dostępne jest przejście na taras gotyckiego muru.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *